โคลงของครูภู่, เมื่อสุนทรภู่แต่งโคลง

เราต่างก็รู้กันว่า สุนทรภู่นั้นเป็นกวีทางกลอนสุภาพ
สุนทรภู่ได้สร้างแบบนิยมที่มีสัมผัสนอกสัมผัสในพราวแพรว
บทกลอนของสุนทรภู่ ไพเราะ และมีเนื้อหาเรื่องราวจับใจมากมายหลายหลาก 
แต่เคยอ่านเกร็ดประวัติของสุนทรภู่ นึกชื่อหนังสือไม่ได้แล้ว ต้องขออภัย จำมาตั้งแต่ตอนเด็ก
เนื้อหานี่สิสำคัญ เขาว่ามีคนท้าว่าสุนทรภู่เก่งแต่กลอน ถ้าให้แต่งโคลง ไม่เป็นกับเขาหรอก
นี่คือที่มาของโคลงบทนี้ ที่สุนทรภู่แต่งตอบโต้คนที่มาปรามาสเขาในเชิงแต่งโคลง
 
   เฉน็งไอมาเว่าเวิ้ง        วู่กา
รูกับกาวเมิงแต่ยา           มู่ไร้
ปิดเซ็นจะมู่ซา               เคราทู่
เฉะแต่จะตอบห้วยใม้       หลิ่งกล้นกลนถนางฯ
 
อ่านรู้เรื่องไหมคะ…นี่ละทีเด็ดของครูกลอนคนเก่งของเรา
ในเมื่อจะแสดงภูมิแต่งโคลงแก้ข้อครหาทั้งที ก็ต้องเล่นแบบปฏิภาณกวีให้ลือลั่น
ครูภู่ของเราท่านแต่งเป็นคำผวนค่ะ
เป็นไง ๆ
 
อ้ะ ลองอ่านแบบไม่ผวนกันดูสักที
   
    ไฉนเอ็งมาเวิ่งเว้า      ว่ากู
ราวกับกูมาแต่เยิง         ไม่รู้
เป็นศิษย์จะมาสู้            ครูเฒ่า
ชอบแต่จะเตะให้ม้วย     หล่นกลิ้งกลางถนนฯ
 
ฮา
 
นับถือครูกันไหมคะ มาร่วมระลึกถึงครูในวันคล้ายวันเกิดท่านกันนะคะ
 
26 มิถุนายน วันสุนทรภู่
 
 
ขอแนะนำและขอฝากลิงค์นี้ด้วยค่ะ
 

นิราศเมืองเพชร http://board.dserver.org/n/natshen/00000092.html

……..
สาธุสะพระนอนสิงขรเขา                         พระพุทธเจ้าหลวงสร้างแต่ปางหลัง
ยี่สิบวาฝากั้นเป็นบัลลังก์                         ดูเปล่งปลั่งปลื้มใจกระไรเลย
พระเนตรหลับทับพระบาทไสยาสน์เหยียด   อ่อนละเมียดอาสนะพระเขนย
พระเจ้างามยามประทมน่าชมเชย              ช่วยรำเพยพัชนีนั่งวีลม
แล้วนึกว่าหน้าหนาวมาคราวนี้                   ถึงแท่นที่พระสถิตสนิทสนม
ยังมีแต่แพรหอมถนอมชม                      ได้คลี่ห่มหุ้มอุระพระประธาน
อุทิศว่าผ้านี้ของพี่น้อง                            ฝ่ายเจ้าของขาดรักสมัครสมาน
มาห่มพระจะให้ผลดลบันดาล                  ได้พบพานภายหน้าสถาพร
ทั้งรูปงามทรามประโลมโฉมแฉล้ม            ขอให้แก้มสองข้างอย่างเกสร
ทั้งเนื้อหอมพร้อมสิ้นกลิ่นขจร                  คนแสนงอนให้มาง้อมาขอชิม
หนึ่งผ้าข้าได้ห่มประทมพระ                     ขอทิฏฐะจงเห็นเป็นปัจฉิม
ให้มีใหม่ได้ดีสีทับทิม                            ทั้งขลิบริมหอมฟุ้งปรุงสุคนธ์
ทั้งศิษย์หาผ้ามีต่างคลี่ห่ม                       คลุมประทมพิษฐานการกุศล
ขอเนื้อหอมพร้อมกันเหมือนจันทน์ปน        ได้เยาะคนขอจูบรักรูปเรา

…………….

     ยี่สิบหก เวียนมาวาระหนึ่ง
มิถุนา คำนึงไม่เฉาเฉง
สุนทรภู่ ครูเฒ่าผู้บรรเลง
กวีโลก กวีเก่งกวีกลอน

     มาร่วมด้วยช่วยการคารวะ
ศิลปวัฒนธรรมแทรกคำสอน
สุนทรภู่กวีโลกยอดขุนกลอน
กานท์อักษรร้อยกรองบูชาครู

     มอบมาลัยวงน้อยร้อยให้ท่าน
ยอบกราบกรานคลานเข้าคุกเข่าอยู่
มอบดวงใจดวงน้อยเคารพครู
นอบความรู้มิสู้ท่านบันดาลเรา.

ธนิตา มิ.ย. 2552

 
Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: