สมุดชีวิต

สมุดชีวิต
 
คนเรานั้นเสมือนเกิดมาพร้อมกับถือสมุดที่ขาวสะอาดมาคนละหนึ่งเล่ม
 
เมื่อเติบโตใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ แต่ละหน้าก็เกิดเป็นรอยต่างๆ ขึ้นมา
บางหน้าก็เป็นรอยเปื้อนหรือมีแค่รอยขีดเขียนเล็กๆ น้อยๆ
บางหน้ามีรอยจารึกเป็นเรื่องราว
หน้าที่มีรอยจารึกนั้นที่เป็นรอยจารึกเล่นๆเหลวไหลไร้สาระก็มี
เป็นรอยจารึกที่มีข้อคิดเป็นประโยชน์ก็มี
และรอยจารึกนั้นบางทีก็เป็นภาพศิลป์ที่สุดสวยโสภาก็มี
 
สมุดชีวิตของเราบางทีก็ตกน้ำลุยไฟ
ผ่านร้อน ผ่านฝน ผ่านหนาว
บางคราวถูกฉีกทิ้งออกไปเสียบ้าง
แหว่งบ้าง รุ่งริ่งบ้าง
อยู่ที่การดูแล
ที่สุดของแต่ละคนจึงมีสมุดชีวิตที่หนาบางไม่เท่ากัน
 
ขณะที่สมุดชีวิตของเราบางคนเป็นภาพวิจิตรศิลป์
หรือของบางคนมีเพียงรอยมือรอยไหม้ไร้สาระใดๆ
กระนั้นสมุดชีวิตของใครหลายคนเป็นดั่งตำรา
ให้ความรู้แก่ผู้คนไปหลายร้อยปี
 
แล้วเราเอง
ที่สุดแล้ว
อยากให้สมุดชีวิตของเรา
เป็นเช่นไร
 
อย่างไรก็ตามแต่
ขอให้ทุกคนถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท
มีความตั้งใจสร้างรอยในสมุดชีวิตให้ดีเถิด
 
…..ธนิตา…. 
 

One response to this post.

  1. Posted by นายณรงค์ on มีนาคม 14, 2009 at 11:25 pm

    สมุดชีวิตเล่มนี้ เราทุกคนต้องเขียนด้วยตัวเอง อาจจะมีผู้บอกบทบ้าง หรือว่า อาจจะค้นพบด้วยตัวเองบ้าง แต่ท้ายที่สุดแล้ว เราก็จะเป็นผู้เขียนในแบบของเรา ซึ่งบางครั้งก็อาจจะมีทั้งดี และร้าย สุขและสมหวัง และเมื่อถึงใกล้หน้าสุดท้าย และมาอ่านทบทวนดู บางครั้งก็อยากจะเปลี่ยนบทใหม่ตั้งแต่ต้น ดังนั้นก่อนที่ทุกท่านจะเขียนอะไรลงในสมุดชีวิต ขอให้วางแผนก่อน และตั้งเป้าหมายไปด้วย ซึ่งถ้าคิดจะเปลี่ยนใจเมื่อใกล้ถึงหน้าสุดท้าย มันจะสายเกินไป เพราะเราไม่สามารถหวนอดีตคืนกลับมาได้…Zybernia

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: