การแก้ปัญหา

จากหนังสือ "บุคลิกภาพสู่ความเป็นผู้นำ"
LEADERSHIP DEVELOPMENT
โดย จอร์จ ชินน์
เรียบเรียงโดย นพดล เวชสวัสดิ์
สนพ ซีเอ็ดฯ
พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ.2532
 
 (จากหน้า 234 ถึงหน้า240)
 
คุณจะต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์บ่อยที่สุดในการแก้ปัญหา
ทุกคราวที่มีปัญหา ดำเนินการตามขั้นตอนดังนี้
  1. นิยามปัญหาออกมาให้เฉพาะเจาะจงก่อน
  2. หาสาเหตุของปัญหาทุกทาง ดูให้รู้เอง สอบถามข้อมูล ถามผู้รู้ ปรึกษาหารือคนอื่น
  3. จินตนาการหาหนทางที่น่าจะนำมาแก้ปัญหาได้ จดทุกข้อ เข้าท่าหรือไม่เข้าท่าก็ตาม
  4. เลือกหนทางแก้ปัญหาที่ดีที่สุด
  5. เพิ่มเติมหนทางแก้อื่นๆ ที่จะนำมาเสริมเพิ่มเติมได้อีกสำรองไว้ใช้
(เหมือนแนวคิด อริยสัจ 4 ของชาวพุทธมากๆ :ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค -ธนิตา)

โดยมีเกณฑ์ทดสอบ 8 ประการ ได้แก่

  1. ต้นทุน
  2. คุณภาพ
  3. ปริมาณ
  4. เวลา
  5. ขวัญกำลังใจ
  6. ผลกระทบต่อความสัมพันธ์ต่างๆ
  7. ผลลัพธ์ที่ได้
  8. ผลกำไร

การนำไอเดียมาใช้งาน       

  1. ต้องทบทวนจุดเด่นของไอเดียในแต่ละจุดว่าทำไมใช้ได้
  2. ทำยังไงเหตุผลหักล้างจึงใช้ไม่ได้ หรือเหตุผลในทางบวกใดที่มีน้ำหนักกว่า
  3. จากนั้นก็จะสรุปได้อย่างชัดเจนว่าไอเดียคุณนำมาใช้งานได้ยังไง
  4. และจะให้ผลยังไงหลังจากนำมาใช้ในระยะหนึ่ง

การระดมสมอง   

เป็นกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ ที่จะระดมหาความคิดสร้างสรรค์ ประเด็นหลักคือ…ยืดเวลาการลงความเห็นออกไปสักระยะ เพื่อทำให้หาความคิดสร้างสรรค์ได้มีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น

ผลการวิจัยยืนยันว่า หากมีผู้เข้าร่วมประชุม 4 คน ไอเดียจากการระดมสมอง จะได้มากกว่าไอเดียรวมของแต่ละคนที่แยกกันคิด เช่น 4 คน แยกกันคิด ได้คนละ 7 รวมได้เป็น 28 ไอเดีย แต่เมื่มีการระดมสมอง ไอเดียที่คิดค้นได้ อาจจะเป็น 35 ไอเดีย ทั้งนี้ก็เพราะไอเดียหนึ่งไปจุดประกายให้เกิดไอเดียใหม่ขึ้นนั่นเอง

————————————————————-

 คนเราทุกคนมีศักยภาพที่จะพัฒนาตัวเอง เป็นผู้นำได้ทุกคน ถ้ารักที่จะทำ
ถ้านำแนวทางการแก้ปัญหาข้างต้นมาใช้ น่าจะดีกว่าทะเลาะกัน ดื้อ-ดึง-ดัน กันอยู่อย่างทุกวันนี้

พันธมิตรจะกดดันรัฐบาล แต่ เอาประเทศเป็นตัวประกัน
ปากบอกทำเพื่อชาติ รักชาติ แต่ทำร้ายชาติ
 

รัฐบาลก็กดดันพันธมิตรเอารายการความจริง(ข้างเดียว)มาด่าพันธมิตรแบบนิ่มๆ ออกทีวีเสรีทุกวันๆ
ประกาศ พรก ฉุกเฉิน กรณีร้ายแรง
ออกข่าวการจัดกำลัง ตำรวจทหาร เท่านั้นเท่านี้ กี่กองร้อย ออกทีวี วันละหลายรอบด้วย

น่ากลัวทั้งนั้น

ท่านพุทธทาสแต่งกลอนเล่าเรื่องไว้ว่า

มีลิงตัวหนึ่งอยู่กับชายคนหนึ่งที่เป็นเจ้านาย ทั้งสองรักกันมาก
วันหนึ่งมีแมลงวันมาเกาะที่หน้าผากของชายที่เป็นเจ้านาย
เจ้าลิงเห็นเข้านึกโกรธเจ้าแมลงวันเป็นอันมาก
ด้วยความฉับไวตามประสาลิง
เจ้าลิงพลันหยิบดุ้นฟืนอันใหญ่ที่อยู่ใกล้มือ
ตีเข้าให้ที่หน้าผากของเจ้านายอย่างแรงหวังกำจัดเจ้าแมลงวันตัวร้ายให้สิ้นซาก
ผลเป็นอย่างไร ไม่ต้องบอกก็น่าจะเดาได้
เจ้านายก็ลงนอนชักดิ้นอยู่ตรงนั้น นั่นเอง

ประเด็นคือ ความรักที่เจือด้วยความโง่และหุนหัน ย่อมนำอันตรายมาให้เสมอ

เหตุผลก็คือ อย่าไปคบเจ้าลิงให้มากนักเลยนะจ๊ะ เดี๋ยวต้องลงไปนอนดิ้นเพราะความรักของอวิชชาเช่นนี้ เอวัง

(ถอดความมาจากปฏิทินธรรมของท่านพุทธทาสปี พ.ศ.2551 ประจำเดือน ตุลาคม)

 

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: